Dom

Dom

  • Surykatka

    Filed under Zwierzęta
    Cze 21

    Stoi na tylnych łapkach w skwarnym słońcu i kurczowo trzyma się cienkich
    gałązek. Z ogonkiem na ziemi, próbuje utrzymać równowagę. Bacznie wypatruje
    wszelkich oznak zagrożenia na niebie i ziemi. W taki sposób pełni wartę. Co to
    za stworzonko? To surykatka — miniaturowy mięsożerca, który od czubka nosa do
    końca ogonka mierzy najwyżej około pół metra. Jest dość towarzyski i żyje w
    zwartych grupach, liczących od 10 do 30 osobników. Każdego ranka po wyjściu z
    norki surykatki ustawiają się w rzędzie i stojąc na dwóch łapkach, wystawiają
    pyszczki w stronę wschodzącego słońca, by się ogrzać po chłodnej nocy.
    Później czule myją się nawzajem, a przy tym kwilą i przyjaźnie popiskują.
    Taka wymiana uprzejmości trwa pół godziny, a nawet dłużej. Wkrótce potem razem
    udają się na łowy. Zorganizowane polowanie surykatek zapewnia im stałe
    zaopatrzenie w owady i małe gady. Surykatki są wdzięczne i łatwo się oswajają.
    Te ciekawe, małe zwierzątka należą z pewnością do najbardziej uroczych,
    pociągających i ujmujących ssaków w południowej Afryce.

  • Cze 21

    Kierowca chciał ocalić psa, ale sam przy tym zginął — taka oto notatka
    ukazała się w prasie latem ubiegłego roku. Pewien kierowca zatrzymał pojazd i
    wysiadł, żeby pomóc leżącemu na ulicy, potrąconemu psu, a wtedy wpadł na
    niego inny samochód i śmiertelnie go zranił. Pies, którego zabrano do lecznicy,
    pozostał przy życiu, podczas gdy człowiek, który chciał mu pomóc, zmarł.
    Postępowanie tego człowieka świadczy o dość rozpowszechnionej miłości do
    zwierząt. Może i tobie to uczucie nie jest obce. Ale starając się uratować
    życie zwierzęcia, ów kierowca naraził na niebezpieczeństwo własne życie. Czy
    postąpił słusznie? Większość osób odpowie przecząco. Właśnie taki pogląd
    przedstawił też na pewnej konferencji jeden z członków rady powołanej do
    zapobiegania wypadkom w Wielkiej Brytanii, który zwrócił uwagę na to, że
    omijanie psa jest dla kierowcy manewrem bardzo niebezpiecznym. Niektórzy pałają
    tak przesadną miłością do zwierząt, że siedząc za kierownicą instynktownie
    omijamy zwierzę, zapominając niekiedy, że na chodniku ludzie stoją w kolejce do
    autobusu.

  • Działka

    Filed under Zwierzęta
    Cze 21

    Przedmiotem codziennej troski jest w wielu krajach wyżywienie rodziny. Często
    kłopoty wynikają z wysokiej ceny podstawowych warzyw. Niektórzy znaleźli jednak
    stosunkowo proste rozwiązanie: sami produkują żywność. Być może zechcesz się
    przekonać, jak wygląda praca we własnym ogródku. Nawet jeśli wokół twojego
    domu nie ma zbyt dużo gruntu, prawdopodobnie gdzieś w okolicy znajdziesz kawałek
    ziemi nadający się pod uprawę. Pomyśl, ile pieniędzy mógłbyś zaoszczędzić,
    wytwarzając smaczną i zdrową żywność. Praca w ogrodzie daje również
    sposobność zażywania niezbędnego ruchu. Mogą w niej brać udział także
    dzieci. Uprawianie ogrodu ma walory wychowawcze. Nie tylko w Afryce dostrzeżono
    praktyczne korzyści z uprawy własnej działki. Na przykład w Niemczech istnieje
    ponad milion miejskich ogródków działkowych, nazywanych czasami ogrodami
    Schrebera. Są to skupiska niewielkich działek o powierzchni od 200 do 400 metrów
    kwadratowych, dzierżawionych mieszkańcom miasta. Według pewnego badacza te
    niewielkie ogrody mają znaczny udział w produkcji świeżych owoców i warzyw.

  • Cze 21

    Niekiedy człowiek musi zadecydować, czy należy zabić zwierzę które jest
    drapieżnikiem, albo wyrządza szkodę. Jaki pogląd pod tym względem jest
    rozsądny? W każdym wypadku przed podjęciem decyzji należy wziąć pod uwagę
    okoliczności. Na przykład czy okazałbyś brak poszanowania dla życia
    zwierzęcego, gdybyś zabił karalucha albo szczura, który wtargnął do kuchni?
    Większość ludzi bez ceregieli uśmierciłaby takie zwierzę, ponieważ zachodzi
    obawa, że ono zje albo zanieczyści żywność przeznaczoną dla ludzi lub
    przeniesie jakąś chorobę. Ale co powiedzieć o lisie, który od czasu do czasu
    porwie kurę, albo o wilku, który niekiedy rozszarpie owcę? Problem jest
    rzeczywiście skomplikowany. Po prostu nie ma takiego rozwiązania, które by się
    dało zastosować w każdym wypadku. Oczywiście każdemu z nas wolno zabić
    zwierzę dla ochrony naszego życia i własności. Musi jednak okazywać
    poszanowanie życia zwierzęcego, a to jak postąpi to już jest jego sprawa
    osobista. Z powodu zabijania drapieżnych zwierząt doszło do tego, że wyginęło
    albo jest zagrożona spora ilość gatunków.

  • Cze 21

    Przez Kew Gardens na dalekiej Wyspie Świętej Heleny na południowym Atlantyku
    przewija się rocznie ponad milion turystów, którzy z przyjemnością oglądają
    pięknie urządzony ogród o powierzchni 117 hektarów. Bez względu na porę roku w
    powietrzu unosi się orzeźwiająca woń. Ze względu na zgromadzoną tam kolekcję
    ponad 40 000 żywych roślin niektórzy uważają Kew Gardens za najwspanialszy
    ogród botaniczny na świecie. Ale jest on nie tylko piękny. Czy wiesz, że do
    podstawowych zadań ogrodów botanicznych należy szerzenie wiedzy? Pewnie dlatego
    ogród w Kew nazwano uniwersytetem, w którym pomocami naukowymi są kwiaty.
    Miejscowość Kew stała się centrum ogrodnictwa w połowie XVIII wieku, gdy
    Augusta, owdowiała księżna Walii, założyła ogrody w swej położonej nad
    Tamizą posiadłości w Richmond. Jednakże ogród botaniczny w Kew zawdzięcza swą
    sławę przede wszystkim sir Josephowi Banksowi. To on zorganizował zakrojoną na
    szeroką skalę akcję zbierania roślin. W rezultacie tamtejsza kolekcja
    zasuszonych okazów należy do największych na świecie; w archiwum są dane
    dotyczące około 6 500 000 roślin.

  • Dzik

    Filed under Zwierzęta
    Cze 21

    Dziki występują głównie w lasach liściastych i mieszanych, w niedalekiej
    odległości od łąk i mokradeł. Czasami można je spotkać również w górach do
    granicy drzew. Żyją one w stadach, przy czym każde stado zajmuje obszar 20 km2.
    watahy te dzieli się na dwa rodzaje. Pierwsze złożone są tylko z samców,
    zwanych odyńcami. Drugie natomiast składają się z samic (loch) i ich młodych,
    pochodzących niejednokrotnie z kilku miotów. Podrośnięte samce opuszczają
    swoją dotychczasową grupę i łączą się w kawalerskie stada, w których
    pozostają do osiągnięcia dojrzałości. Przyjęło się mówić „dzik jest
    groźny, dzik jest zły”. Nie do końca jest to jednak prawdą. Faktycznie dziki,
    a zwłaszcza lochy, bywają groźne, ale głównie wówczas, gdy w pobliży są ich
    młode. Atakują wówczas każdego, bez względu na to, czy stanowił on
    bezpośrednie zagrożenie czy też nie. W pozostałym jednak okresie są one
    stosunkowo spokojne i można by rzec, tchórzliwe. Na co dzień zatem nie są one
    agresywne ani nie szukają zwady. Dziki są z zasady wegetarianami, jednakże w
    szczególnych przypadkach nie pogardzą takimi smakołykami jak larwy owadów, żaby
    czy małe gryzonie. Na żer wyruszają z reguły o świcie bądź o zmroku i robią
    wówczas duże spustoszenie, albowiem ryjem rozorują miękką glebę lub bagniska i
    wydobywają korzenie i bulwy.

  • Borsuk

    Filed under Zwierzęta
    Cze 21

    Borsuki w związku z nocnym trybem życia jaki prowadzą, w dalszy ciągu w wielu
    kwestiach stanowią nierozwiązaną zagadkę. Wiadomo jednak, iż mieszkają na
    terenie całej Europy i Azji. Nie należą one do gatunku zwierząt chronionych
    gdyż są stosunkowo mało atrakcyjnym celem dla myśliwych. Są jednak dość
    często zabijane przez ludzi, albowiem przenoszą one wściekliznę. Żyją
    głównie w podziemnych tunelach, które wykopują samodzielnie swoim giętkim acz
    twardym pyszczkiem. Na powierzchnię ziemi wychodzą jedynie po zmroku w celu
    zdobycia pożywienia. Borsuki są z natury wszystkożercami. Nie gardzą ani
    pożywieniem pochodzenia roślinnego ani pochodzenia zwierzęcego. Odżywiają się
    głównie dżdżownicami, królikami, kretami, szczurami, owadami, korzeniami i
    różnymi roślinami. Są one zwierzętami stadnymi i żyją w grupach rodzinnych,
    które składać się mogą nawet z piętnastu członków. W okresie godowym, czyli
    od lutego do października, samce odbywają dalekie podróże w celu znalezienia
    odpowiedniej partnerki. Jeśli podróż ta zostanie uwieńczona sukcesem, to w lutym
    następnego roku na świat przyjdą młode, których może być jednorazowa od
    jednego do czterech osobników.